Ruch Czystych Serc

Statut Ruchu Czystych Serc

 

Preambuła

Ruch Czystych Serc powstał z inicjatywy ks. Mieczysława Piotrowskiego TChr, redaktora naczelnego czasopisma „Miłujcie się!”, który wraz z zespołem redakcyjnym od 1992 r. w wydawnictwie „Agape”, będącym własnością Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej, prowadzi poprzez to pismo, wydawane w 23 wersjach językowych, ewangelizację Polski i świata. Jest to równocześnie czasopismo formacyjne Ruchu Czystych Serc.

Rozdział I Postanowienia ogólne

Art. 1

1. Ruch Czystych Serc, zwany dalej RCS, jest prywatnym stowarzyszeniem wiernych (duchownych i świeckich), ustanowionym na terenie Polski na podstawie przepisów Kodeksu Prawa Kanonicznego (kan. 298-311, 321-326).
2. RCS  ma osobowość prawną.
3. RCS działa w oparciu o przepisy Kodeksu Prawa Kanonicznego, niniejszego Statutu
i stosownych przepisów prawa polskiego, zwłaszcza ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2015, poz. 1393, z późn. zm.).
4. Stowarzyszenie jest organizacją katolicką w rozumieniu art. 35 ust. 1 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1169, z późn. zm.).

Art. 2

1. RCS działa na terenie całej Polski
2. Siedzibą RCS jest Poznań

Rozdział II Cele i ich realizacja

Art. 3

1. Głównym celem Ruchu Czystych Serc jest kształtowanie postawy dojrzałej wiary, „która działa przez miłość” (Ga 5,6), w oparciu o Pismo św. i nauczanie Kościoła katolickiego, ze szczególnym uwzględnieniem nauczania i teologii ciała św. Jana Pawła II.
2. RCS ofiaruje pomoc w dążeniu do świętości, w zdobywaniu daru czystego serca,
w codziennej pracy nad kształtowaniem swojego charakteru – młodzieży, małżonkom oraz osobom wszystkich stanów.
3. W ten sposób RCS realizuje wezwanie do nowej ewangelizacji i aktywnie uczestniczy
w apostolskiej misji Kościoła.

Art. 4

1. RCS swoje cele realizuje poprzez formację swoich członków, w duchu całkowitej wierności nauczaniu Kościoła katolickiego, oraz apostolską działalność.
2. Formacja członków RCS dokonuje się poprzez:
1) codzienny wysiłek realizowania takiego programu codziennych zajęć, aby osobista modlitwa pogłębiająca relację z Jezusem była najważniejszym wydarzeniem, a praca i odpoczynek były wypełnianiem woli Bożej;
2) troskę o to, aby zawsze być w stanie łaski uświęcającej, oraz zobowiązanie do natychmiastowego powstawania z każdego ciężkiego grzechu w sakramencie pokuty;
3) jeżeli jest to możliwe, codzienne uczestniczenie w Eucharystii oraz adoracja Jezusa Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie;
4) posiadanie stałego spowiednika lub kierownika duchowego;
5) codzienne rozważanie tekstów Pisma św., modlitwę różańcową, Koronkę do Miłosierdzia Bożego, a także wytrwałe pogłębianie znajomości Bożego objawienia poprzez lekturę tekstów Katechizmu Kościoła katolickiego oraz duchowej spuścizny św. Jana Pawła II;
6) lekturę czasopisma „Miłujcie się!”, które jest pismem formacyjnym RCS;
7) systematyczne uczestnictwo w spotkaniach lokalnych wspólnot formacyjnych RCS oraz w rekolekcjach i dniach skupienia organizowanych przez RCS.
3. Działalność ewangelizacyjna członków RCS dokonuje się poprzez:
1) trwanie w stanie łaski uświęcającej, bo tylko wtedy są oni źródłami Bożego „światła w świecie” (Flp 2,15);
2) zaangażowanie się w życie swojej wspólnoty parafialnej i przez podejmowanie różnych zadań ewangelizacyjnych w Polsce i za granicą;
3) zakładanie nowych wspólnot RCS;
4) niesienie pomocy duchowej i materialnej zagubionej młodzieży oraz małżeństwom i rodzinom przeżywającym różnorakie kryzysy;
5) rozpowszechnianie znajomości teologii ciała św. Jana Pawła II oraz nauczania Kościoła o małżeństwie, rodzinie, świętości życia i wychowaniu;
6) działalność wydawniczą, kolportaż „Miłujcie się!” i innej wartościowej prasy katolickiej, a także książek oraz promowanie innych katolickich mediów.
4. RCS zachęca swoich członków do pogłębiania wiedzy z zakresu teologii, chrześcijańskiej duchowości, małżeństwa i rodziny – poprzez osobiste studium lub podejmowanie studiów specjalistycznych.
5. Członkowie RCS dążą do tego, aby wszystkie ich apostolskie działania prowadziły do nawiązania i umacniania przez nich osobistej relacji z Jezusem Chrystusem w codziennej wytrwałej modlitwie oraz w sakramentach.

Art. 5

1. Kapłani zaangażowani w pracę formacyjną RCS pełnią rolę duchowych przewodników dla jego członków. Przez swój sakramentalny udział w kapłaństwie Chrystusa są oni szafarzami sakramentów pokuty i Eucharystii, dlatego są niezbędni w życiu i działalności wspólnoty. Służą duchową pomocą członkom RCS oraz czuwają nad tym, aby nauki głoszone na spotkaniach RCS były zgodne z nauką Kościoła.
2. Kapłani związani z RCS tworzą kapłańską wspólnotę, która im pomaga w dojrzewaniu do świętości.

Rozdział III Duchowość

Art. 6

1. Duchowość RCS wyrasta z Pisma Świętego i Katechizmu Kościoła katolickiego, dziedzictwa nauczania św. Jana Pawła II oraz z orędzia Bożego Miłosierdzia przekazanego przez św. Faustynę. Jest ona wyrażana w artykułach publikowanych na łamach czasopisma „Miłujcie się!”.
2. Duchowość RCS czerpie inspirację z niezgłębionego bogactwa duchowości przekazywanego przez Tradycję Kościoła katolickiego, z duchowości największych mistyków, takich jak św. Teresa Wielka, św. Jan od Krzyża, św. Ignacy Loyola, św. Jan Bosko, św. Faustyna, św. Maksymilian Maria Kolbe, sługa Boży Kardynał August Hlond czy bł. Karolina Kózkówna – patronka Ruchu Czystych Serc – oraz świętych, którzy oddali swoje życie w obronie czystości.
3. Wzorem i przewodnikiem na drogach wiary jest dla członków RCS Matka Boża, która na każdym etapie swojego ziemskiego życia odznaczała się heroicznym posłuszeństwem wiary: „wbrew nadziei uwierzyła nadziei” (Jan Paweł II, Redemptoris Mater, 14). Dlatego członkowie RCS pragną żyć w komunii z Maryją, gdyż jest to najpewniejsza droga do zjednoczenia się w miłości z Chrystusem.
4. Centrum życia członków RCS jest Jezus Chrystus obecny w Eucharystii, który daje nam udział w swoim definitywnym zwycięstwie nad szatanem, grzechem i śmiercią. Dlatego członkowie Ruchu starają się codziennie uczestniczyć we Mszy św. i adorować Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie.
5. Członkowie RCS, świadomi swojej grzeszności, podejmują codzienny trud nawracania się i przyjmowania daru Bożego Miłosierdzia. Zobowiązują się do natychmiastowego powstawania z każdego ciężkiego grzechu w sakramencie pokuty i pojednania oraz do comiesięcznej spowiedzi i duchowego kierownictwa.
6. Członkowie RCS codziennie rano podejmują zobowiązanie życia jego duchowością przez odmówienie Modlitwy zawierzenia RCS.

Rozdział IV Członkowie

Art. 7

1. Wspólnotę RCS tworzą ci wszyscy, którzy zawierzyli i codziennie zawierzają całe swoje życie Jezusowi w Modlitwie zawierzenia RCS, wprowadzają w swoje życie duchowość Ruchu i uczestniczą w jego formacji oraz działalności ewangelizacyjnej.
2. Członkiem RCS może zostać każdy ochrzczony (świecki lub duchowny), który decyduje się iść drogą świętości zgodnie z duchowością i stałą formacją proponowaną przez RCS.
3. Do RCS należą także osoby będące w sakramentalnym związku małżeńskim.
4. Członkami mogą zostać sakramentalne pary małżeńskie, które utożsamiają się z duchowością RCS.

Art. 8

1. Nowo powstałe wspólnoty RCS, które utożsamiają się z duchowością Ruchu, są przyjmowane do niego przez Radę Animatorów. Żadna wspólnota nie może funkcjonować bez opieki animatora określonego zgodnie z art. 13 ust. 4.

Art. 9

1. Członkowie RCS mają prawo do:
1) uczestniczenia w życiu i działalności RCS;
2) korzystania z duchowych dóbr RCS;
3) zgłaszania postulatów i propozycji dotyczących działalności RCS.
2. Członkowie RCS mają obowiązek:
1) wypełniać cele RCS;
2) regularnie uczestniczyć w formacji RCS;
3) w miarę możliwości angażować się w ewangelizację zgodnie ze Statutem;
4) podporządkować się postanowieniom Statutu, prawomocnym uchwałom i założeniom RCS;
5) w takim stopniu, w jakim to możliwe, materialnego wspierania działalności RCS.

Art. 10

1. W przypadku zaniedbania przez członków RCS obowiązków, o których mowa w art. 9
ust. 2, albo działania sprzecznego z nauczaniem lub dyscypliną Kościoła katolickiego, Rada Moderatorów może podjąć decyzję o zawieszeniu w prawach członka lub pozbawieniu członkostwa w RCS.
2. Członkostwo w RCS poszczególnych osób ustaje przez:
1) formalną rezygnację skierowaną na piśmie do Zarządu;
2) wykluczenie decyzją Rady Animatorów, po uprzednim upomnieniu, z zachowaniem prawa rekursu do kompetentnej władzy kościelnej, w przypadkach wymienionych w ust. 1.
3. Członkowie po opuszczeniu RCS mogą być na nowo do niego przyjęci, jeżeli o to poproszą oraz jeżeli spełniają warunki określone w Statucie.

Rozdział V Struktura i władze

Art. 11

RCS podlega Konferencji Episkopatu Polski, która zatwierdza jego Statut, zmiany statutu oraz powołuje, a w uzasadnionych sytuacjach odwołuje Moderatora Krajowego.

Art. 12

1. Najwyższą władzę w RCS sprawuje Moderator Krajowy wraz z Radą Moderatorów i Animatorów.
2. W skład Rady Moderatorów i Animatorów wchodzą kapłani, członkowie instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego oraz świeccy, którzy są moderatorami i animatorami wspólnot RCS w diecezjach.
3. Rada Moderatorów i Animatorów jest okresowo zwoływana przez Moderatora Krajowego na spotkania organizacyjno-formacyjne.
4. Do zadań Moderatora Krajowego oraz Rady Moderatorów i Animatorów należy troska o:
1) dbanie o wierność charyzmatowi RCS oraz wprowadzanie w życie duchowości RCS we wszystkich wspólnotach;
2) przyjmowanie kapłanów i świeckich do RCS, szkolenie moderatorów i animatorów świeckich;
3) organizowanie dorocznych rekolekcji, dni skupienia i spotkań formacyjnych;
4) koordynowanie działań ogólnopolskich RCS;
5) reprezentowanie RCS w Polsce i poza jej granicami;
6) opracowywanie i wydawanie materiałów formacyjnych RCS.

Art. 13

1. Moderator Krajowy jest powoływany przez Konferencję Episkopatu Polski na okres sześciu lat i może być powoływany wielokrotnie.
2. Moderator Krajowy może być odwołany przez Konferencję Episkopatu Polski przed upływem kadencji.
3. Wyboru kandydata na stanowisko Moderatora Krajowego dokonuje Rada Moderatorów
i Animatorów.
4. Animatorem może być członek RCS, który przeszedł odpowiednie szkolenia oraz uzyskał aprobatę Rady Moderatorów i Animatorów i księdza proboszcza parafii, na której terenie działa wspólnota, do prowadzenia wspólnoty.
5. Moderator Krajowy i Rada Moderatorów i Animatorów wyłaniają pięcioosobowy Zarząd, który w imieniu Rady Moderatorów i Animatorów wypełnia bieżące obowiązki, raz do roku zdając sprawę przed Radą Moderatorów i Animatorów.

Rozdział VI Dobra doczesne

Art. 14

1. RCS jest podmiotem zdolnym do nabywania, posiadania i alienowania dóbr doczesnych, jak również do zarządzania nimi, zgodnie z przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego i niniejszego Statutu.
2. Na majątek RCS składają się dobra materialne, wartości niematerialne i prawa oraz środki finansowe.
3. Majątek RCS pochodzi z dobrowolnych ofiar, darowizn, dotacji i spadków.
4. Majątek RCS może być wykorzystywany jedynie do realizacji celów statutowych.
5. Stowarzyszenia tworzące RCS zachowują pełną autonomię co do posiadania dóbr i zarządzania nimi, zgodnie z przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz z własnymi przepisami wewnętrznymi.
6. Za właściwe gospodarowanie majątkiem RCS odpowiada Zarząd.
7. Do RCS mają zastosowanie odpowiednie przepisy prawa kanonicznego o zarządzie dóbr materialnych.
8. W przypadku rozwiązania RCS jego majątek przejmuje Konferencja Episkopatu Polski.

Rozdział VII Postanowienia końcowe

Art. 15

1. Statut RCS i wszelkie w nim zmiany zatwierdza Konferencja Episkopatu Polski.
2. Propozycje zmian w Statucie RCS uchwala Rada Animatorów większością dwóch trzecich głosów przy obecności dwóch trzecich swoich członków.

Art. 16

1. RCS może zostać rozwiązany decyzją Rady Moderatorów większością dwóch trzecich głosów przy obecności dwóch trzecich jej członków, po uzyskaniu akceptacji przez Konferencję Episkopatu Polski.
2. Z ważnych powodów Konferencja Episkopatu Polski, po wysłuchaniu Moderatora Krajowego, może z własnej inicjatywy podjąć decyzję o rozwiązaniu RCS.

Niniejszy Statut został zatwierdzony
podczas 373. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski,
które odbyło się w Warszawie w dniach 7-8 czerwca 2016 r.,
na podstawie Uchwały nr 2/373/2016, z dnia 7 czerwca 2016 r.,
na okres 3 lat ad experimentum.